Fietsvakantie in de Ardennen

Al van kinds af ging ik met mijn ouders op vakantie. Veel andere gezinnen gingen ieder jaar met de auto naar Italië of Frankrijk, maar wij kozen er bewust voor om op de fiets te gaan. In dit blog vertel ik u meer over een herinnering die mij nog heel helder op het netvlies staat tijdens een fietsvakantie met mijn ouders.

Op de fiets naar Duitsland

Veel van mijn vriendjes en vriendinnetjes vonden het vroeger grappig dat mijn ouders geen auto hadden, alleen wist ik niet beter. Het was normaal voor mij om ergens naartoe te gaan op de fiets. Tot ik 17 jaar oud was ben ik mee gegaan op fiets vakantie. Dit blog gaat over deze vakantie.

Het was de planning om anderhalve week in Chimay te verblijven. Voor een tiener bleek deze omgeving niet erg interessant, dus ik begon in de omgeving van mijn tent alleen op verkenningstocht te gaan. Zo ontmoette ik een flauw plezant meisje.

Lac de Virelles

Waar het plaatsje Chimay overdag zo weinig leven bevatte en volledig rustte op het toerisme, bood Virelles veel meer interessante mogelijkheden. Het meisje wat ik ontmoette op mijn campingplaats bracht de vakantie bij haar vader door terwijl haar moeder in Parijs woonde. Net zoals ik, verveelde zij zich behoorlijk overdag.

Op de derde dag na onze kennismaking vroeg zij mij of ik zin had om die avond met haar en haar vrienden mee te gaan naar een super toffe plek, vlak bij Virelles. Omdat ik dacht dat alles beter zou zijn dan nog een avond langer op de camping te blijven, besloot ik direct om met haar mee te gaan.

We vertrokken om acht uur in de avond naar het meer bij Virelles. Het was waarlijk een bijzonder mooie plek, maar veel te beleven was er niet. Dit leek mijn metgezel echter geen problemen op te leveren. We keken samen naar de zonsondergang en zodra de zon onder was, vroeg zij mij of ik zin had in een pleziertje.

Haar vrienden maakten een vuurtje aan en zij reikte mij een klein glaasje drinken aan. Niet wetende wat er in het shotje zat, vond ik het verstandiger om haar eerst een beetje te laten nemen. Zij vertelde mij vervolgens dat er GHB in zat en nam een slok. Na dat ik hier achter kwam heb ik geweigerd. Zij en haar vrienden namen allemaal een shotje, toen nog een, en nog een. Ik had over GHB gehoord dat het verslavend kan werken, dus bleef bij mijn besluit om niet mee te doen. Dit vond zij erg wijs en ze gaf toe dat zij ook wel vaker gebruikte dan nodig was, tegen de verveling. Ik vertelde haar dat een GHB verslaving gevaarlijk kan zijn en dat het vragen van hulp belangrijk is om er vanaf te komen. Ik raadde haar aan om online te zoeken naar goede hulp, zoals u kunt vinden via bovenstaande link. We hebben er nog lang over gepraat en vertrokken pas weer naar de camping toen de zon op kwam.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *