Met Heidenau k60 modderdabben in Baardegem

Eindelijk was het zo ver, de Sinterklaasrit van 6 december georganiseerd door Stefaan van Stefenduro. De weergoden beloofden een droge dag met een temperatuur van 7 graden. Perfect om m’n GS -gewapend met Heidenau k60 rubber- nog eens van stal te halen voor het vuilere werk. En deze keer zou het écht wel vuil worden want het had ‘s nachts flink geregend. Miljaar, ik heb geen crossbanden steken maar Heidenaus K60 waarover ik eerder al enkele indrukken had neergepend. Die Heidenaus zijn 50/50 banden, perfect voor gravel en allroad, perfect voor Marokko en de Alpen, maar ook perfect voor het echte endurowerk?

 BMW Enduro Offroad Kristof VerschuerenIedereen aanwezig, zelfs de Heilige Man met aangepaste kledij.

Koud, donker en nat

Ja, zo begon de dag. Veel te vroeg opstaan, slecht geslapen, nog pikkedonker buiten, de baan vol plassen en een temperatuur van ocharme 3 graden op mijn dashboard. Met een tocht van 70 kilometer voor de boeg ging ik de confrontatie aan en vertrok naar Baardegem waar de de Heilige Man met baard ons opwachtte, een erg toepasselijke naam. Ja watte, bij aankomst stond de parking vol met aanhangwagens en camionettes waar die enduro’s met echte noppenbanden stonden te pronken. Daar stond ik met een knoert van een zware GS tussen al dat endurogeweld. Gelukkig was ik niet de enige GS-er. Meer nog, er was nog een kerel -Bart- die zowat in dezelfde situatie verzeild was als ik: een zware GS met 50/50 banden.

 

“Gelukkig was ik niet de enige GS-er.”

 

Man man, dat belooft. Na een korte briefing door Stefaan -de Head of Enduro, knalden we er op los. Wow, ik zat in de ‘gevorderden’ groep waar de ervaringsdeskundige Terre ons op sleeptouw nam. Waar had ik dat aan te danken want met ocharme 4 offroad-tochtjes achter m’n pols kan ik niet echt spreken van veel ervaring. Stefaan nam de beginners (what’s in a name) onder zijn hoede: vier gezellige dames die luisterden naar San, Sofie, Ann-Sofie en Sylvie, of laten we hen kortweg de vier S-ketiers noemen voor de gemakkelijkheid. Let’s go!

 BMW Enduro Offroad Kristof VerschuerenZe stelden ons al snel de vraag: “Zouden jullie misschien toch niet naar de beginnersgroep willen?”

Eerste indruk telt

En of dat we indruk maakten! Die GS-ers zijn harde jongens met een geweldig stoere reputatie en niet verlegen voor een spatje modder meer of minder. De teller van de uitschuivers liep snel op en onze valbaren maakten flink wat overuren. Bart en ik konden amper die pk’s tussen onze benen in bedwang houden telkens we in de modderzone belandden. Onze andere enduromakkers vlogen er door, er over en er in alsof ze met spijkerbanden rond sjeesden. Mijn Heidenau’s betekenden in modder helemaal niets.

 

“Mijn Heidenau’s betekenden in modder helemaal niets.”

 

Over en out, geen grip en uitschuivers van jewelste als gevolg. Ik kon evengoed meedingen naar de prijs der schuivers. De die-hard slijkratten met echte noppenbanden van onze groep volgden ons met twee vingers in de neus alsof het niets was. Een meer dan logische conclusie dat Bart en ik misschien maar beter zouden aansluiten bij de andere groep. No problem for us.

 BMW Enduro Offroad Kristof VerschuerenJuist parkeren is for losers!

Juist parkeren is for losers!

Onder ons gezegd en gezwegen, het was aangenaam vertoeven in het gezelschap van de S-ketiers. We konden Stefaan dit écht niet alleen gunnen, en da’s meteen de keiharde waarheid waarom Bart en ik naar de andere groep overstapten. Onze 50/50 banden waren maar een flauw excuus en af en toe legden we onze GS gewenst en goed gemikt plat op zijn zij. Ondertussen werden we daar zo gedreven in alsof het leek dat we echt geen grip meer hadden. Over motorbeheersing gesproken kan dat wel tellen. Met allerlei stoerdoenerij legde ik mijn black beauty even hogerop de zijkant om te genieten van een korte pauze. Over parkeertalent gesproken, zelfs ik doe me dat geen twee keer na. Juist parkeren is for losers!

 BMW Enduro Offroad Kristof VerschuerenZoek m’n GS!

Master of Dirt

Wegens redenen die buiten mij om lagen, werd ik gedoopt tot Master of Dirt. Ik was gewoon op de verkeerde moment op de verkeerde plaats en deze keer kon ik er echt niets aan doen. Over pech gesproken. Ach, het is wel stoer en het past bij een GS. Onderweg werden we ook nog getrakteerd op een loslopende hond die voor de nodige animo zorgde. Zijn baasje had er duidelijke geen controle over, maar wij wel. En zo kreeg ik meteen de titel van hondenfluisteraar op mijn modderlaag geplakt. Naast honden en paarden was het parcour ook rijkelijk bezaaid met jagers die met hun stoere tweeloop het natuurlijk evenwicht proberen te handhaven, althans dat is wat ze ons proberen voor te schotelen.

 BMW Enduro Offroad Kristof VerschuerenVolg de GPS!

De laatste zware loodjes

Met volgelopen banden en ondertussen bruine motorpakken liep onze temperatuur hoog op want endurorijden is werken geblazen: zweten en zwoegen zijn part of deze modderjob. “Dit is het laatste lastige stukje”, riep Stefaan ons toe. Oef, want ondertussen hadden sommigen onder ons al meermaals de Oost-Vlaamse bodem gekust. Met al deze ervaring begon het offroadwerk echt wel te vlotten en zelfs die 50/50 banden kregen ons niet meer klein, bij wijze van spreken. Ondertussen hoorde ik Stefaan ons al voor de derde keer moed inspreken door opnieuw het laatste lastige stukje aan te kondigen. Haha, laat maar komen die modder, let the beast go.

 BMW Enduro Offroad Kristof VerschuerenZelfs de Sint boog voor ons!

Modder met een aangenaam smaakje

Wel wel, wat een geslaagde dag! De vleugels van Stefaan Van Ossel zorgden voor een veilige aankomst van alle deelnemers en de tevredenheid was uitermate groot. Ook Terre en Yvan loodsten de expertengroep doorheen die bruine vettige massa zodat we nadien tussen pot en pint en met stramme spieren konden terugblikken met een smile op ons gezicht. Dit smaakt naar meer, maar dan met minder slijk of met meer noppen.

BMW Enduro Offroad Kristof Verschueren

 

Tags:
,

No Comments

Post a Comment

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.